Í lögum um málefni fatlaðra nr.59/1992  er í 35. gr. kveðið á um að sveitarfélög skulu gefa fötluðum kost á ferðaþjónustu. Markmiðið er að gefa þeim sem ekki geta nýtt sér almenningsfarartæki kleift að stunda atvinnu, nám og njóta tómstunda. Í sömu grein er kveðið á um að sveitarfélög setji sér reglur varðandi rekstur og skilgreint er að ferðaþjónusta eigi að sinna akstri fatlaðra til hæfingar- og endurhæfingarstöðva, dagvistana, verndaðra vinnustaða, leikfangasafna, skammtímavistunar (9.grein) og annað ef um er að ræða sérstaka þjónustu sem veitt er fötluðum. Í lögum um félagsþjónustu sveitarfélaga nr.40/1991  er einnig komið inn á í kafla XI að fötluðum skulu sköpuð skilyrði til að lifa sem eðlilegustu lífi miðað við getu hvers og eins (42 grein) og rétt fatlaðra til almennrar þjónustu og aðstoð samkvæmt lögum (44.grein).

Sveitarfélög á Suðurlandi hafa sett sér reglur um ferðaþjónustu fatlaðra. Þar er nánar skilgreint fyrir hverja og með hvaða hætti þessari þjónustu skal sinnt af viðkomandi sveitarfélagi. Aðeins er ólíkt á milli sveitarfélaga hvernig reglurnar eru orðaðar en flestar þeirra eru nokkuð áþekkar enda kannski eðlilegt að þjónusta hjá sveitarfélögum sé frekar á svipuðu nótunum. Tilgreint er nákvæmlega þjónustuhópur, notkunarmöguleikar á þjónustunni t.d. að panta þurfi sérstaklega fyrir ferðir vegna tómstundar og borgi þá viðkomandi einstaklingur þær ferðir sjálfur, hvernig sækja skuli um þjónustuna og fleira í þessum dúr. Ógerningur væri að fara nákvæmlega út í allar reglurnar þar sem að í þeim þremur sýslum sem SMFS þjónustar eru töluvert fleiri sveitarfélög. Vilji fólk kynna sér nánar reglurnar um ferðaþjónustu fatlaðra í sínu sveitarfélagi er auðveldast að finna þær undir heimasíðum sveitarfélaganna. Þar er til dæmis hægt að fletta þeim upp ef boðið er upp á leitarmöguleika eða skoða undir einhverju sem heitir oft “reglur” (reglur um ferðaþjónustu fatlaðra). Einnig eru forstöðumenn eininga að öllu jöfnu vel að sér í reglum sveitarfélagsins sem starfseminn tilheyrir. Eitt sem er ólíkt milli sveitarfélaga er hversu margar ferðir einstaklingur má panta fyrir tómstundaferðir og það eru upplýsingar sem forstöðumenn hafa.

Nauðsyn ferðaþjónustu fatlaðra er augljós og mikilvæg. Þegar einstaklingur hefur skerta möguleika á að komast sjálfur á milli staða er nauðsynlegt að hafa ferðaþjónustuna til að tryggja jöfn skilyrði til eðlilegs lífs eins og lög gera ráð fyrir. 

Góðar stundir,
Upplýsingar teknar saman af Ósk Unnarsdóttur þroskaþjálfa

Heimildir:
Lög um félagsþjónustu sveitarfélaga nr.40/1991  
Lög um málefni fatlaðra nr.59/1992 
Heimasíður nokkurra sveitarfélaga (til að bera saman reglur sveitarfélaga).